GÖKYÜZÜM AY YILDIZ

Bir elim goncagülleri tutarken bir elim babamın emniyetindeydi, öğretmenimle tanışmak için yürürken okulun yanında bulunan şehitlik dikkatimi çekti, şehitliğin içinde dalgalanan ay yıldızlı bayrağın dalgalanan sesi ile birlikte adımlarımız sıklaştı, nihayet okul bahçesine girdik öğretmenim bize doğru gelirken babamın bir adım gerisinde öğretmenime Goncagülleri uzattım, öğretmenim yüzüme gülümsedi, başımı göğe doğru çevirdim  dalgalanan bayrağı gördüm bu bayrak daha büyüktü, hayran hayran bayrağa bakarken öğretmenim babama merak etmeyin diyordu o bize emanet, kendimi güvende hissettim….

Üniversiteye kayıt yapmaya gittiğim gün yorulmuştum, hem kayıt sırası   beklemiştim hem de dört yıl bana yuva olacak şehri biraz tanımak istemiştim, kampüste salkım saçak yürürken bayrağımızın sesini duydum ve ona doğru yürüdüm sonra gökyüzüne baktım rüzgârın da etkisiyle daha güçlü dalgalanıyordu, oturdum bir süre öylece onu izledim, yabancı hissetmedim kendimi, yalnızdım ama yabancı değildim, elimde üniversitenin verdiği kayıt belgeleriyle birlikte tekrardan yola düştüm…

Öğretmenliğimin ilk döneminde görev yaptığım şehirde yürüyordum, kafamda bin bir düşünce ile yürüyor belirsizliğin ortasında yönümü bulmaya çalışıyordum bir kız çocuğu uzun altın sarısı saçlarıyla bana doğru döndü, elinde Türk Bayrağını bana doğru salladı ve gülümsedi, birden tanıdık oldu şehir, yolumu buldum…

Bayrak vatandır, Bayrak yuvadır, Bayrak bir milletin kanıyla canıyla verdiği mücadelenin ispatıdır,,..

Sana benim gözümle bakmayanın
Mezarını kazacağım.
Seni selâmlamadan uçan kuşun
Yuvasını bozacağım.

Dalgalandığın yerde ne korku, ne keder...
Gölgende bana da, bana da yer ver.
Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar:
Yurda ay yıldızın ışığı yeter.  Arif Nihat Asya